ได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดทูลฉลองกระทรวงธรรมการเมื่อ ปี พ.ศ. 2455 และเสนาบดีกระทรวงธรรมการ ปี พ.ศ. 2459 เมื่ออายุ 40 ปี ในระหว่างดำรงตำแหน่งปลัดทูลฉลองและเสนาบดี ได้มีผลงานที่สำคัญต่อประเทศชาติหลายชิ้น เช่นการตั้งโรงเรียนมหาดเล็กหลวง การยกโรงเรียนข้าราชการพลเรือนเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ออกพระราชบัญญัติโรงเรียนราษฎร์ และพระราชบัญญัติประถมศึกษา ซึ่งล้วนเป็นภารกิจที่ยากลำบากเนื่องจากขาดแคลนงบประมาณและมีอุปสรรคแรงต้านจากกลุ่มต่างๆ

        ถวายบังคมลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2469 เมื่ออายุ 50 ปี บุตรสาวคนโตจึงได้ตั้งโรงเรียนขึ้นในบริเวณบ้าน ชื่อว่า โรงเรียนสตรีจุลนาค เพื่อให้ท่านมาสอน ในระหวางนั้น ท่านได้เขียนบทประพันธ์และแสดงความเห็นเพื่อพัฒนาชาติบ้านเมืองอย่างสม่ำเสมอผ่านสื่อมวลชนต่างๆ

      เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นสภาผู้แทนราษฎรและได้รับเลือกเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของประเทศเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พร้อมกันนั้นยังได้รับมอบหมายให้เป็นประธานกรรมการเพื่อวางโครงการศึกษาให้แก่กระทรวงธรรมการ เมื่อวางระบบระเบียบการประชุมสภาจนมีความชัดเจนและวางโครงการศึกษาเสร็จสมบูรณ์เแล้ว ท่านได้รับแต่งตั้งไปเป็นรัฐมนตรีกระทรวงธรรมการช่วงหนึ่ง ก่อนจะได้รับเชิญมาเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง และลาออกจากตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476  หลังจากนั้นท่านมิได้รับตำแหน่งใดในราชการอีก แต่ยังคงแต่งบทกวีและบทความ รวมถึงให้สัมภาษณ์ความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ เสมอมา จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486